Stary wódz () – wodewil Karla von Holteia, dotyczący epizodu z życia Tadeusza Kościuszki, miał premierę w 1825 roku.
Historia Karl von Holtei interesował się sprawami polskimi od młodości oraz w okresie studiów; napisał wcześniej jednoaktówkę o Stanisławie Auguście Poniatowskim. O postaci Kościuszki prawdopodobnie dowiedział się od swoich polskich przyjaciół z Wrocławia. Wodewil miał premierę 1 grudnia 1825 roku w w Berlinie w 1825 roku. Na jednym z przedstawień był sam cesarz. Sztuka nie została dobrze przyjęta przez władze, po sześciu przedstawieniach zakazano jej dalszego wystawiania w Berlinie. Autor dzieła był również aktorem i wielokrotnie wcielał się w rolę Tadeusza Kościuszki. Utwór osiągnął dużą popularność, m.in. dzięki grze aktorskiej Karla von Holteia. Pomimo berlińskiego zakazu wystawiania sztuka była grana z powodzeniem w Hamburgu, Gdańsku, Poznaniu (był grany od 1826 do 1840 roku) i Wrocławiu. We wrocławskim teatrze od 2 marca 1826 roku do 4 sierpnia 1830 roku wystawiono go 27 razy. Popularnością cieszyła się pieśń-dialog pt. Kosciuszko und Lagienka (Denkst du daran, mein tapfrer Lagienka), w której starszy dowódca i jemu podległy żołnierz przypominają sobie bitwę pod Dubienką oraz bitwę pod Racławicami.