Klasztor św. Jerzego (niem. Kloster St. Georg) – dawne opactwo benedyktynów, a następnie rezydencja grafów Quadt-Wykradt-Isny znajdująca się w niemieckim mieście Isny im Allgäu.

Historia Kościół pw. śś. Jakuba i Jerzego w Isny poświęcono w 1042 roku. W 1096 opiekę nad świątynią przekazano zakonowi benedyktynów z zamiarem założenia przy niej klasztoru. Powstanie placówki potwierdził w 1106 papież Paschalis II. Około 1180 kościół przeszedł pierwszą przebudowę. W 1189 zakonnice przeniosły się do , od tej pory posługiwali tu jedynie mężczyźni. Kompleks spłonął w 1284 roku, w 1288 konsekrowano kościół klasztorny odbudowany w stylu gotyckim. W 1350 wszyscy zakonnicy zmarli wskutek epidemii. W latach 1481–1484 wzniesiono m.in. krużganek i refektarz. W latach 1501–1532, za kadencji opata Philippa von Steina, w klasztorze wprowadzono reformę opracowaną przez zakonników z opactwa w Melku.