W 1534 protestanccy mieszkańcy miasta przeprowadzili atak ikonoklastyczny na klasztor. W 1583 zakonnicy zmuszeni byli oddać luteranom . Opactwo ponownie ucierpiało wskutek pożaru w 1631 roku i epidemii dżumy cztery lata później. W latach 1650–1666 kompleks przebudowano w stylu barokowym wg projektu . Rozkwit przypadł na kadencję opata Alfonsa Torellego w latach 1701–1731. W 1757 kościół klasztorny udekorowano freskami autorstwa i nową sztukaterią, nadając mu rokokowy wystrój.
W 1803 placówkę zlikwidowano w okresie okupacji napoleońskiej. Właścicielem kompleksu został graf , który przekształcił dawny klasztor w swoją rezydencję. Dawny kościół klasztorny stał się katolickim kościołem parafialnym. Rodzina Quadtów sprzedała obiekt w 1942 władzom miasta Stuttgart. Do 1943 mieścił się tu ośrodek Hitlerjugend, a w następnych latach funkcjonowała tu klinika geriatryczna i dom opieki. Kościół wyremontowano w latach 1946–1947 i 1994–1996, a w 1976 zainstalowano w nim 32-głosowe organy. W 1996 klasztor zakupiła grupa mieszkańców miasta, która założyła fundację opiekującą się kompleksem.