Klasztor Elchingen lub Klasztor Oberelchingen – dawne opactwo benedyktynów znajdujące się w niemieckiej gminie Elchingen, w dzielnicy . Założone w XII wieku, zlikwidowane w 1802 roku podczas okupacji napoleońskiej. Dawny kościół klasztorny Świętych Piotra i Pawła służy jako kościół parafialny, w latach 1921–2009 należał on do zakonu misjonarzy oblatów.
Historia Klasztor został założony na początku XII wieku przez grafa Alberta von Rauensteina (lub Ravensteina) i jego żonę Berthę na naddunajskich mokradłach. Margrabia Miśni Konrad Wielki, zięć fundatorów, przeniósł jego siedzibę na teren swojego zamku we wsi Elchingen. Mnichów sprowadzono z klasztorów Hirsau i . W latach 1150–1160 wzniesiono romański kościół pw. Najświętszej Maryi Panny i śś. Piotra i Pawła.
Położenie klasztoru przy szlakach Ulm-Norymberga i Ulm-Augsburg było przyczyną wielokrotnych ataków i plądrowań. Kompleks był niszczony w pożarach w latach 1395, 1430 i 1469, odbudowano go w silnie ufortyfikowanej formie. W okresie reformacji klasztor był skonfliktowany z protestanckim miastem Ulm, a opat i mnisi zostali zmuszeni do tymczasowego opuszczenia placówki. W 1546 opactwo zostało zajęte i zdewastowane przez protestantów. Kompleks został ponownie zniszczony podczas wojny trzydziestoletniej, jego odbudowa trwała pół wieku.