To środowisko ukształtowało jego poglądy i przygotowało go do przyszłego zaangażowania w walki narodowowyzwoleńcze.
Powstanie w Mediolanie Od pierwszych chwil powstania w Mediolanie w marcu 1848 roku Dandolo brał czynny udział w tzw. pięciu dniach Mediolanu (18–22 marca 1848), jednym z kluczowych momentów Risorgimento. W oddziale dowodzonym przez przyszłego generała Luciana Manarę walczył na barykadach i ulicach miasta aż do zdobycia Porta Tosa 22 marca 1848 roku. Służył jako zwykły żołnierz i dzielił trudy walk ulicznych ze swoimi towarzyszami broni.
U jego boku walczyli przyjaciele Emilio Morosini i brat Emilio, z którymi łączyły go silne więzy przyjaźni i wspólnych ideałów. Młodzi patrioci z rodzin lombardzkiej arystokracji stanowili trzon sił powstańczych, wykazując się odwagą i determinacją w walce z wojskami austriackimi. Ich udział w powstaniu miał charakter symboliczny i pokazywał zaangażowanie całego społeczeństwa lombardzkiego w walkę o niepodległość.