Służba wojskowa i I wojna o niepodległość Włoch Po powstaniu Dandolo uczestniczył w pierwszych operacjach kolumny Manary skierowanej w stronę Brescii i jeziora Garda, walcząc pod Castelnuovo i Lazise. 14 kwietnia 1848 roku został odwołany do Mediolanu przez naczelnego dowódcę i mianowany adiutantem generała E. Perrone, dowódcy dywizji lombardzkiej. Awans ten świadczył o uznaniu jego zdolności wojskowych i zaangażowania w sprawę niepodległości. Po okresie szkolenia dywizja została wysłana na początku lipca 1848 roku na front, gdzie uczestniczyła w blokadzie Mantui podczas I wojny o niepodległość Włoch.
W wyniku klęski pod Custozzą (26–27 lipca 1848) dywizja musiała przerwać oblężenie i wycofać się najpierw nad rzekę Oglio, gdzie stawiała opór kolumnom austriackim, a następnie nad Addę, aby wesprzeć obronę Mediolanu. Gdy próba ta się nie powiodła, powierzono jej obronę murów miejskich od strony zamku. 7 sierpnia 1848 roku z kwatery głównej w Trecate Dandolo i Morosini otrzymali od generała Perrone zaświadczenie o odwadze, zapale i zdolnościach wojskowych i zostali zwolnieni ze służby.