Jak wspomina historyk G. Capasso, decyzja o wspólnym pochówku w Vezii podyktowana była pragnieniem, by „nie burzyć braterstwa grobów dwóch przyjaciół, którzy zginęli razem dla tej samej sprawy". W 1968 roku, sto dwadzieścia lat po śmierci, mieszkańcy Adro, gdy dowiedzieli się o opuszczeniu kaplicy w Vezii, uzyskali zezwolenie na ekshumację i przeniesienie szczątków Dandolo do kaplicy rodzinnej w Adro. Uroczyste przeniesienie odbyło się we wrześniu 1968 roku, a jego koszty pokryła społeczność Adro. W uroczystości uczestniczyli Vitaliano Alfani, prezes Szpitala Włoskiego w Lugano; Giulio Pasolini, burmistrz Adro; oraz Luigi De Giovanni, konsul generalny Włoch w Lugano. Ceremonia zbiegła się z ogólnokrajowym zjazdem korpusu bersalierów, który zebrał się w Adro, by uczcić pamięć bohaterskiego towarzysza broni.
Zobacz też Luciano Manara Emilio Morosini Powstanie w Mediolanie
Przypisy
Kategoria:Risorgimento Kategoria:Urodzeni w 1827 Kategoria:Zmarli w 1849 Kategoria:Ludzie urodzeni w Varese Kategoria:Ofiary wojen