Ustawa z  1919 r. w przedmiocie zwalczania chorób zakaźnych oraz innych chorób, stanowiła jeden z pierwszych aktów prawnych odrodzonego państwa polskiego regulujących kwestie zdrowia publicznego i weterynaryjnegoUstawa z dnia 25 lipca 1919 r. w przedmiocie zwalczania chorób zakaźnych oraz innych chorób, występujących nagminnie. Dz. U. 1919 nr 67 poz. 402. Choć jej głównym celem było zwalczanie chorób zakaźnych ludzi, zawierała również elementy pośrednio związane z ochroną zwierząt. Przepisy ustawy nakładały na właścicieli obowiązek zgłaszania chorób, izolowania i leczenia zwierząt chorych, a także umożliwiały stosowanie środków zapobiegawczych, takich jak dezynfekcja czy zakaz przemieszczania zwierząt z terenów objętych zarazą. Ustawa określała również rolę urzędowych lekarzy weterynarii, którzy mieli czuwać nad zdrowiem zwierząt i nadzorować działania przeciwepidemiczne.