księgosusz, zaraza płucną bydła rogatego, pryszczyca, wąglik, szelestnica, zaraza dziczyzny i bydła rogatego, gruźlica bydła rogatego w postaci otwartej (płuc, wymienia, macicy i jelit), nosacizna zwierząt jednokopytowych, ospa owczą, zaraza stadniczą koni, otręt koni i bydła rogatego, świerzb zwierząt jednokopytowych i owiec, wścieklizna, pomór i zaraza świń, różyca świń, cholera drobiu i pomór kur.
Sposoby zapobiegania przyniesieniu zaraźliwych chorób zwierząt z zagranicy Ustawa z 1927 r. o zapobieganiu przynoszeniu z zagranicy zaraźliwych chorób zwierzęcych wprowadzała zakaz sprowadzania i tranzytu przez terytorium Polski zwierząt chorych lub podejrzanych, ich zwłok, części oraz produktów mogących stanowić źródło zakażenia. Minister Rolnictwa otrzymał uprawnienia do regulowania w drodze rozporządzeń zasad importu zwierząt, produktów pochodzenia zwierzęcego, a także surowic, szczepionek i preparatów diagnostycznych. W przypadku braku odpowiednich rozporządzeń wymagane było indywidualne zezwolenie ministra. W odniesieniu do środków mających zastosowanie również w medycynie decyzje te podejmowano w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.