W trakcie działań wojennych na bazie dywizjonu zostały sformowane dwa c. i k. Pułki Ciężkiej Artylerii Polowej Nr 11 i 30 (niem. k. u. k. Schweres Feldartille Rieregiment Nr 11 i Nr 30).
Organizacja dywizjonu thumb|160px|15 cm haubica M. 99/4 na pozycji pod Opatowicami thumb|160px|15 cm haubica M. 99/4 na pozycji pod Tudynką Dywizjon ciężkich haubic na stopie pokojowej składał się z: komendy dywizjonu, 2 baterii, każda z dwóch ciężkich haubic, kadry baterii zapasowej (uzupełniającej) i parku amunicyjnego, magazynu mob. (augmentacyjnego); na stopie bojowej zaś z: komendy dywizjonu, 2 baterii, każda po 4 ciężkie haubice, taboru bojowego i taboru prowiantowego, oddziału rezerwowego, nieposiadającego dział, baterii zapasowej, komendy parku amunicyjnego ciężkich haubic, parku amunicyjnego ciężkich haubic z 4 kolumn. Bateria składała się z . Na stopie pokojowej dzieliła się na dwa półplutony (1 ciężka haubica). Na stopie bojowej bateria dzieliła się na dwa plutony, każdy po dwa półplutony.
Korpus oficerski pułku w 1918
Korpus oficerski Pułku Ciężkiej Artylerii Polowej Nr 30 w 1918
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Austro-węgierskie dywizjony ciężkich haubic Kategoria:Cesarska i Królewska Armia we Lwowie