W 1478 roku państwo nowogrodzkie zostało inkorporowane przez Iwana III. mały|Marfa Posadnica eskortowana do Moskwy w towarzystwie dzwonu wiecowego Aleksieja Kiwszenki Pomimo tego, że jej syn i brat złożyli hołd Iwanowi, wielki książę moskiewski aresztował ich w 1475 roku. W 1478 roku sama Marfa została aresztowana i zesłana do Moskwy, według tradycji miała zostać zakonnicą.
Upamiętnienie Bohaterka utworów takich jak: Marta Borecka, albo Podbicie Nowogrodu Nikołaja Karmazina, dramatu Michaiła Pogodina, poematu Marfa Posadnica Siergieja Jesienina czy niedokończonej dumy Kondratija Rylejewa.
Pierwsza Kronika Sofijska opisywała Marfę jako „złą kobietę”, odpowiedzialną za zdradę i proponowany sojusz Republiki Nowogrodzkiej z Litwą. Oskarżała Marfę o chęć poślubienia litewskiego szlachcica i oddania Nowogrodu Wielkiemu Księstwu Litewskiemu oraz o spiskowanie z Piminem w celu przejścia eparchii nowogrodzkiej na katolicyzm. Z czasem odbiór postaci Marfy Boreckiej się zmienił - została ona uznana za jedną z czołowych postaci w historii Nowogrodu, a zamiast jako zdrajczynię zaczęto ją postrzegać jako postać tragiczną, bohatersko broniącą wolności i niepodległości Nowogrodu (zwłaszcza w epoce romantyzmu).
Marfa Borecka została upamiętniona na pomniku Tysiąclecie Rosji.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Ludzie związani z Nowogrodem Wielkim Kategoria:Rosyjska szlachta