Friedrich Theodor Alexander Graf von Bismarck-Bohlen (ur. 25 czerwca 1818 w Karlsburgu, zm. 9 maja 1894 tamże) – generał kawalerii Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej, dowódca Żandarmerii Krajowej, gubernator Alzacji-Lotaryngii podczas wojny prusko-francuskiej, adiutant generalny cesarza Wilhelma I.
Życiorsy W 1835 roku ukończył szkolenie w korpusie kadetów i rozpoczął służbę, w stopniu podporucznika (niem. Secondeleutnant) w 1. Pułku Dragonów Gwardii. Na przełomie roku 1842 i 1843 towarzyszył księciu Adalbertowi Hohenzollernowi w podróży do Brazylii. Po powrocie do Prus studiował na Uniwersytecie w Bonn, gdzie opiekował się młodym księciem Karolem Fryderykiem. Ukończył studia w 1848 roku i w stopniu rotmistrza (niem. Rittmeister) trafił ponownie do 1. Pułku Dragonów Gwardii. W 1853 roku został adiutantem króla Fryderyka Wilhelma IV. Pięć lat później, już w stopniu pułkownika (niem. Oberst), objął stanowisko dowódcy Pułku Huzarów Gwardii. W 1861 roku objął dowództwo nad 5. Brygadą Kawalerii.