W trakcie wojny prusko-austriackiej 1866 roku generał major (niem. Generalmajor) von Bismarck-Bohlen służył w sztabie księcia Albrechta. Uczestniczył wówczas w starciu pod Sadową. Po zakończeniu wojny powierzono mu stanowisko komendanta Hanoweru, który po pokoju w Pradze został włączony w granice Królestwa Prus. Objęcie tego stanowiska wiązało się z awansem na generała porucznika (niem. Generalleutnant). W 1868 roku został komendantem wojskowym Berlina i dowódcą Żandarmerii Krajowej. Nie uczestniczył w działaniach wojnennych podczas konfliktu z Francją. Został wówczas gubernatorem włączonych do Cesarstwa Niemieckiego ziem Alzacji-Lotaryngii. W 1871 roku złożył wniosek o przeniesienie w stan spoczynku, a jego prośba spotkała się z akceptacją ze strony dowództwa. Po przejściu na emeryturę w stopniu tytularnego generała kawalerii (niem. General der Kavallerie) pozostał jednym z adiutantów generalnych cesarza Wilhelma I.
Odznaczenia Odznaczenia gen.