Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego..
W 1556 w aktach kancelarii biskupiej w Płocku wpisano, potwierdzoną przez kanclerza koronnego Jana Ocieskiego, zgodę na założenie w Długosiodle miasta na prawie niemieckim wydaną przez króla Zygmunta Augusta na prośbę kapituły katedralnej płockiej. Władca nadał przywilej na trzy coroczne jarmarki: we wspomnienie św. Mikołaja i w dniu Zwiastowania NMP (obrót produktami leśnymi, np. drewnem i futrami) oraz w pierwszą niedzielę po wspomnieniu św. Marcina (handel płodami rolnymi po zakończonych żniwach oraz kupno i sprzedaż bydła). Targi miały odbywać się co tydzień we wtorek. Kapituła płocka zapewne planowała Długosiodło jako miasto trzeciej kategorii (oppidum), wyróżniając je się od innych osad podobnej wielkości, jednak wydaje się, że przywilej królewski był raczej projektem życzeniowym niż potwierdzeniem rzeczywistego znaczenia Długosiodła. W rezultacie, biorąc pod uwagę liczbę mieszkańców (1513: 12 zasiedziałych łanów dających kapitule 20 groszy czynszu oraz trzy łany wójtowskie;