Znalazł pracę w szczecińskim okręgu PCK jako instruktor i jednocześnie podjął dzienne studia na Wydziale Transportu Wodnego Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Szczecinie przy której było studium wojskowe.
Studia pierwszego stopnia skończył w roku 1954, a w roku 1969 magisterskie eksternistyczne na Wydziale Inżynieryjno-Ekonomicznym Transportu Politechniki Szczecińskiej w 1969. Po studium wojskowym w roku 1953 dostał stopień chorążego, a po dodatkowym trzymiesięcznym przeszkoleniu stopień ppor. piechoty. W roku 1953 otrzymał nakaz pracy do Centralnego Zarządu Eksploatacji Kruszywa w Warszawie. W roku 1955 powrócił do Szczecina, gdzie pracował w Polskim Rejestrze Statków w Szczecinie, a później w Zarządzie Portu Szczecin, gdzie był pilotem. W roku 1956 ZPS wysłał go na roczną praktykę do Polskiej Żeglugi Morskiej w charakterze starszego marynarza na SS Szczecin. W roku 1957 został zweryfikowany przez Komisję Ministerstwa Żeglugi, otrzymał prawo pływania. W związku z tym, że nie mógł się zatrudnić w polskiej flocie, zaokrętował się jako starszy marynarz na statek szwedzki MS Jan, gdzie pływał do 30 stycznia 1958.