Po otrzymaniu informacji o przyczynach konfliktu Piotrowi Sabańskiemu pozostało znaleźć pokojowe rozwiązanie. Moskwa niedawno wyszła z trudnego okresu Wielkiej Smuty i wojen z sąsiedziami, by pozwolić sobie na wciągnięcie w duży konflikt w południowej Syberii, gdzie nie dysponowała jeszcze znaczącą siłą militarną. Jednocześnie Rosjanie nie chcieli dopuścić, by Hongoraj pozbył się moskiewskich wpływów i zmienił orientację polityczną. Biorąc pod uwagę krzywdy, które carska administracja wyrządziła Hongorajczykom, zadanie stojące przed Piotrem Sabańskim było bardzo trudne. Stanowisko chakaskich książąt było jednoznaczne – odkładanie negocjacji, dopóki Rosjanie nie uwolnią wszystkich zakładników, a następnie, po ich uwolnieniu, wysłanie chakaskiego poselstwa bezpośrednio do Moskwy lub Tobolska, z pominięciem Tomska, gdyż z tamtejszą administracją nie chcieli mieć już żadnych kontaktów. Sabańskiemu udało się przekonać wszystkich do kontynuowania negocjacji bez uprzedniego uwolnienia zakładników. Zdając sobie sprawę, że Tomsk w żadnym wypadku nie stanie się miejscem dalszych pertraktacji, zgodził się na chakaskie warunki. Z Hongoraju rosyjska misja dyplomatyczna pod przewodnictwem Sabańskiego wyjechała wraz z chakaskim poselstwem do Tobolska, gdzie 5 września 1625 r.