Paraliż postępowy, porażenie postępujące () lub choroba Bayle’a – zespół otępienny w przebiegu przewlekłego kiłowego zapalenia mózgu z typowym obrazem psychopatologicznym, neurologicznym i zmianami swoistymi we krwi i płynie mózgowo-rdzeniowym.

Historia W 1822 roku psychiatra francuski, (1799–1858) wyodrębnił porażenie postępujące jako osobną jednostkę chorobową, powstałą na podłożu kiłowym. Jednak dopiero prace badaczy z początku XX wieku posunęły naprzód wiedzę o porażeniu postępującym. Stwierdzenie obecności krętka bladego w korze mózgowej przez Hideyo Naguchiego i badania anatomopatologiczne Franza Nissla i Aloisa Alzheimera pozwoliły ściśle zdefiniować tę jednostkę chorobową.

W 1889 roku paraliż postępowy został zdiagnozowany u Nietzschego.

Obraz kliniczny Charakteryzstyczny jest postępujący charakter zaburzeń neurologicznych i psychicznych.