Początkowy trzon 3000 żołnierzy był uzbrojony w piki i broń białą; w późniejszych kontyngentach pojawiała się broń palna.
Przed rozpoczęciem kampanii VOC dysponowała na północnym wybrzeżu Jawy 900 żołnierzami rozlokowanymi w garnizonach różnych miast. Na początku operacji przybył dodatkowy korpus ekspedycyjny liczący 1400 ludzi. W miarę marszu do armii dołączano załogi mijanych twierdz i posterunków. W składzie sił holenderskich większość stanowili Indonezyjczycy różnych grup etnicznych, a Europejczycy (żołnierze, marynarze i oficerowie) stanowili mniejszość. Dezercje i choroby powodowały ubytki – w momencie szturmu na Kediri VOC miała już 1750 ludzi, z czego do samego natarcia skierowano 1200. Wojska sprzymierzone dysponowały artylerią, ale z powodu ograniczonej ilości amunicji oszczędzano ją do decydującego ataku na Kediri.