Samcze nogogłaszczki cechują się obecnością na goleni apofizy retrolateralnej (tylno-bocznej) i apofizy wentralnej (spodniej) oraz obecnością apofizy nasadowej u podstawy cymbium. Charakterystyczną cechą rodziny jest obecność w tegulum okrągłej, zesklerotyzowanej płytki zwanej siodełkiem zamiast apofizy tegularnej dystalnej. Poniżej fulkrum, na przednim końcu odsiebnej rurki zesklerotyzowanej leży bocznie umieszczona apofiza subterminalna. Do rurki tej przyłączone jest też samo fulkrum oraz embolus. Wyrostek tegularny jest duży i ku przodowi wydłużony, tworząc U-kształtny pierścień tegularny, na którym to umieszczony jest trójkątny konduktor.
Genitalia samicy pozbawione są żeberka na płytce płciowej i zwykle mają podługowatą, rurkowatą wulwę. Zarówno przewód zapłodnieniowy jak i przewód kopulacyjny łączą się z podstawą spermateki. Niewielkie główka i szypułka seprmateki tworzą razem zaokrąglony lub guzkowaty bulbus dodatkowy (bulbus accessorius) połączony z podstawą spermateki. Zarówno ta podstawa, jak i światło spermateki są sprężynowato lub spiralnie skręcone. Na końcu przewodu zapładniającego znajdują się szerokie, płaskie, umięśnione walwy nasienne (valvae seminales).