Rozprzestrzenienie Rodzaj Dolomedes ma zasięg kosmopolityczny, natomiast pozostałe rodzaje są ograniczone zasięgiem do krainy australijskiej, przy czym cztery są endemitami Australii, a dwa endemitami Nowej Kaledonii. W faunie europejskiej, w tym w Polsce rodzinę tę reprezentują tylko bagnik przybrzeżny i bagnik nadwodny.
Taksonomia i ewolucja Takson ten pojawił się po raz pierwszy w 1864 roku w publikacji Eugène’a Simona pod nazwą Dolomediens, ale nazwa ta nie jest uznawana ze względu na użycie francuskiej końcówki. Jako podrodzinę Dolomedinae w obrębie pogońcowatych wprowadził go Simon w 1876 roku. W 1898 roku Simon umieścił go pod nazwą Dolomedeae w obrębie rodziny darownikowatych. W 1884 roku Simon wprowadził ponadto rodzinę Bradystichidae, którą później zsynonimizowano z pogońcowatymi.
W 1967 roku Pekka T. Lehtinen na podstawie wyników badań morfologicznych wyniósł omawiany takson do rangi osobnej rodziny Dolomedidae, a także usunął Bradystichidae z synonimów pogońcowatych. Późniejsi autorzy zwykle nie przyjmowali tego pierwszego kroku i omawiany takson klasyfikowano powszechnie w darownikowatych. Z kolei Bradystichidae zsynonimizowane zostały z darownikowatymi w 1993 roku przez Normana I. Platnicka i Raymonda R.