W 1830 r. Cristina przebywała w Lugano i w Genui, gdzie była śledzona przez austriackich agentów. Uniknęła aresztowania, korzystając z posiadanego paszportu i praw obywatelskich jako poddana kantonu Ticino w Konfederacji Szwajcarskiej. Następnie udała się do wsi Carqueiranne na południu Francji, gdzie poznała historyka Augustina Thierry'ego, który niedawno stracił wzrok, ale pozostał jej intelektualnym mentorem. Pod wpływem Thierry'ego pogłębiła wiedzę o filozofii Giambattisty Vica i zainteresowała się utopijnymi ideami Henriego de Saint-Simona. W 1831 r. własnoręcznie wyhaftowała sztandar dla uczestników nieudanej wyprawy powstańczej do Sabaudii, którą wsparła również finansowo kwotą 35 000 lirów, uzyskaną ze sprzedaży klejnotów.
19 kwietnia 1831 r. władze austriackie wydały dekret, który groził Cristinie śmiercią cywilną – konfiskatą całego majątku i zawieszeniem wszelkich dochodów, jeśli nie powróci do Mediolanu w ciągu trzech miesięcy. Zamiast się poddać, Cristina zdecydowała się na wygnanie. 17 listopada 1831 r. uciekła do Francji.