Lata paryskie (1831–1840) Początkowe lata trudności i ugruntowanie pozycji W Paryżu Cristina wynajęła skromne mieszkanie na piątym piętrze przy Place de la Madeleine, prawie bez środków finansowych. Przez kilka miesięcy zarabiała na życie szyciem koronek i trikolorowych wstążek, rysując portrety polityków oraz wykonując tłumaczenia z angielskiego na francuski dla gazet. Po raz pierwszy w życiu musiała sobie radzić finansowo bez wsparcia rodzinnego majątku. Mimo separacji mąż wysyłał jej pieniądze, wspierając jej usamodzielnienie się.
Dzięki pośrednictwu Augustina Thierry'ego poznała François Migneta, dyrektora archiwów ministerstwa spraw zagranicznych, który stał się jednym z jej największych dobroczyńców i intelektualnych rozmówców. Mignet przedstawił ją generałowi La Fayette'owi, legendarnej postaci Rewolucji Amerykańskiej i Francuskiej, który okazał się kolejnym wielkim wsparciem dla Cristiny. La Fayette regularnie odwiedzał ją w domu i wspomagał finansowo, podczas gdy Cristina wykazywała mu wdzięczność i opiekę, szczególnie w ostatnich latach jego życia, pozostając przy jego łóżku aż do śmierci (1834).