W 1838 r. w Paryżu urodziła córkę Marię (23 grudnia 1838 r.). Kwestia biologicznego ojcostwa pozostaje przedmiotem dyskusji historyków: część badaczy wskazuje na François Migneta, inni na pianistę Teodora Döhlera. Choć oficjalnie za ojca uznawano jej męża, Emilia Barbiana di Belgiojoso, współczesne badania (m.in. Beth Archer Brombert) podważają jego biologiczne ojcostwo. W 1860 r. sąd mediolański oficjalnie potwierdził ojcostwo Emilia Barbiana di Belgiojoso, który zmarł w lutym 1858 r. na syfilis.
Od 1835 r. Cristina intensywnie pracowała jako pisarka i publicystka, publikując artykuły poświęcone Włochom w prestiżowych periodykach. W 1845 r. wspierała finansowo Gazzetta Italiana, czasopismo założone w Paryżu przez Marino Falconiego. Finansowała również próbę przewrotu mazziniowskiego na Sardynii. W 1846 r. zmieniono nazwę pisma na Ausonio, periodyk literatury, sztuki i historii ukazujący się od 1 marca. Pismo utrzymywało wyraźnie antyaustriacką orientację. Współpracowała również z Revue des Deux Mondes. W 1846 r. opublikowała anonimowo Étude sur l'histoire de la Lombardie, w której krytykowała postawę mediolańskich patriotów, co wywołało w środowisku spore oburzenie.