Wieczorem 1 października gubernator Valckenier otrzymał meldunek o zgromadzeniu się pod bramą miejską około tysiąca Chińczyków, wzburzonych jego wypowiedziami podczas nadzwyczajnego posiedzenia Rady Indii pięć dni wcześniej. Informacja ta została przyjęta z niedowierzaniem zarówno przez Valckeniera, jak i pozostałych członków rady. Jednakże po zamordowaniu przez Chińczyków balijskiego sierżanta poza murami miasta, Rada Indii podjęła decyzję o wprowadzeniu nadzwyczajnych środków bezpieczeństwa i wzmocnieniu posterunków. Na południowy i wschodni odcinek obwarowań skierowano dwa oddziały liczące po 50 Europejczyków, wsparte miejscowymi tragarzami, a także opracowano plan akcji ofensywnej.
Przebieg masakry mały|300px|Podpalanie chińskich domów Po wybuchu buntów wśród chińskich robotników cukrowni, którzy przy użyciu prowizorycznej broni rozpoczęli plądrowanie i podpalanie zakładów, 7 października setki Chińczyków – według niektórych źródeł dowodzone przez chińskiego kapitana Nie Hoe Konga – zaatakowały holenderskie posterunki w Meester Cornelis (obecnie Jatinegara) i Tanah Abang, zabijając 50 żołnierzy holenderskich.