Tragedia w Bradford odegrała także rolę w przyjęciu ustawy aptekarskiej w 1868 roku.
Tło historyczne
Fałszowanie żywności było praktykowane w Wielkiej Brytanii już przed średniowieczem, jednak od 1800 roku – wraz z przyspieszającą urbanizacją i rosnącym udziałem żywności kupowanej w sklepach – stało się powszechnym problemem. Motywem dodawania domieszek była oszczędność; cukier kosztował na przykład 6½ pensa za funt, podczas gdy jego zamiennik zaledwie ½ pensa za funt. Domieszki dzieliły się na trzy grupy: nieszkodliwe, takie jak cykoria w kawie, mąka w musztardzie czy rozcieńczanie mleka wodą; niejadalne, wśród których znajdowały się ałun, gips lub kreda dodawane do białego pieczywa oraz liście drzew i krzewów mieszane z liśćmi herbaty; niebezpieczne, do których należały sole miedzi i tetratlenek triołowiu stosowane jako barwniki spożywcze, chlorek rtęci dodawany do sera oraz arsen, kwas siarkowy i kwas azotowy.