Badania nad ruchem teatrów amatorskich w Polsce pokazują, że kryterium „amatorskości” nie musi wiązać się z brakiem kompetencji, lecz przede wszystkim z innym typem motywacji (działanie „z miłości do teatru”) oraz innym statusem ekonomicznym i prawnym (brak stałego zatrudnienia w instytucjach kultury). Zwraca się też uwagę, że wielu animatorów kultury i pedagogów teatru łączy doświadczenie amatorskie z profesjonalnym wykształceniem, co podważa proste rozróżnienie „amator – zawodowiec”. W literaturze opisującej przemiany współczesnego kapitalizmu i gospodarki cyfrowej pojawia się pojęcie pro-am (professional–amateur) – entuzjasty, który osiąga poziom kompetencji porównywalny z zawodowcem, ale działa poza tradycyjnym rynkiem pracy lub na jego marginesie. Z kolei koncepcja prosumenta (producenta–konsumenta) opisuje sytuację, w której amatorzy wytwarzają i rozpowszechniają treści medialne, współtworząc tym samym obieg gospodarczy i kulturowy.
Przypisy
Kategoria:Pasje Kategoria:Hobby