4 lipca 1860 roku Wyon zanotował w swoim dzienniku: „Zła wiadomość dzisiaj: królowa życzy sobie zmiany portretu na nowych miedzianych [sic] monetach”. Przyczyna niezadowolenia Wiktorii nie została określona, wiadomo jednak, że 9 lipca przekazano zgodę na wprowadzenie poprawek. Pomimo tego nadal występowały pewne problemy. 16 lipca w Izbie Gmin Gladstone został ponownie zapytany o przyczyny opóźnień; kanclerz skarbu odpowiedział, że wynikały one z „tajemniczego sekretu sztuki”. Dalsze zwłoki zagroziły planowanemu urlopowi Wyona na kontynencie, jednak grawer wyjechał zgodnie z harmonogramem 23 lipca. Prace kontynuowano pod jego nieobecność. 6 sierpnia Gladstone powiadomił Grahama, że królowa zatwierdziła nowe wzory. Do końca września uruchomiono już pełnoskalową produkcję. Wynikiem tych prac był pens typu „Bun” (nazwa pochodzi od charakterystycznego koka – ang. bun – na głowie królowej Wiktorii). Monety te pozostawały prawnym środkiem płatniczym przez 110 lat – aż do wprowadzenia systemu dziesiętnego.

Wprowadzenie do obiegu i reakcje