chroniczne podważanie własnych decyzji, brak zaufania do podjętych wyborów, prokrastynację, powtarzające się zmiany decyzji oraz ciągłe porównywanie dostępnych opcji z wyborami innych osób.
W literaturze popularnonaukowej FOBO łączone jest z tendencją do „maksymalizowania” wyborów, czyli dążeniem do znalezienia rozwiązania postrzeganego jako obiektywnie najlepsze, nawet kosztem dużego nakładu czasu i wysiłku, w przeciwieństwie do postawy „zadowalania się wystarczająco dobrym” rozwiązaniem (satisficing). Mechanizm ten opisywany jest jako sprzyjający poczuciu niezadowolenia z podjętych decyzji oraz żalu z powodu niewybranych możliwości.
FOBO bywa przedstawiane jako zjawisko odrębne od FOMO, choć z nim powiązane. FOMO odnosi się do lęku przed przegapieniem atrakcyjnych doświadczeń i informacji, natomiast FOBO – do obawy przed zaangażowaniem się w jedną z możliwości z powodu przekonania, że gdzieś istnieje opcja lepsza.
W popularnych ujęciach podkreśla się, że wysoki poziom FOBO może prowadzić do „paraliżu decyzyjnego” (ang. fear of doing anything, FODA), czyli stanu, w którym osoba pozostaje w zawieszeniu i unika ostatecznego wyboru.