Publiczna prezentacja zakładu nastąpiła w lipcu 2025 roku na antenie telewizji Zwiezda. Ujawniono wówczas informacje o zatrudnianiu w fabryce studentów tamtejszej politechniki oraz pracowników zagranicznych, w tym pochodzących z państw Afryki. Zakład dysponuje zapleczem mieszkaniowym umożliwiającym zakwaterowanie około 40 tys. pracowników; według planów do 2030 roku zatrudnienie ma wzrosnąć do około 70 tys. osób. Inwestycje zrealizowane w 2024 roku umożliwiły dziesięciokrotne zwiększenie produkcji. W toku prac rozwojowych osiągnięto udział komponentów pochodzenia rosyjskiego na poziomie około 80%, a następnie 90%, przy czym kluczowe elementy elektroniczne nadal sprowadzano z Chin. Rozwój produkcji pozwolił na istotne obniżenie kosztów jednostkowych – cena importowanego z Iranu drona typu Shahed 136 szacowana była na około 200 tys. dolarów, natomiast koszt egzemplarza produkowanego w Jełabudze wynosił około 70 tys. dolarów. Szacunki z października 2025 roku określały zdolności produkcyjne zakładu na około 200 dronów dziennie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Fabryka dronów w Jełabudze · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.