Karłag (), Obóz Karagandyjski, Karagandyjski Obóz Pracy Poprawczej (, Karagandinskij isprawitielno-trudowoj łagier´) – jeden z większych obozów pracy (łagrów) prowadzonych przez NKWD na terenie Związku Radzieckiego, zlokalizowany w obwodzie karagandyjskim (Kazachska SRR), w osiedlu Dolinka.

Historia Historia Karłagu Karłag został otwarty 17 września 1931 roku, jako jeden z 478 obozów typu Gułag. W ciągu 28 lat działalności (1931–1959), obóz przyjął ponad milion osób, w tym kilkaset tysięcy Europejczyków. W szczytowym momencie w obozie przebywało jednocześnie ponad 65 tysięcy więźniów. Wielu więźniów Karłagu było więźniami skazanymi jako „wrogowie ludu” na mocy artykułu 58 kodeksu karnego RSFSR. Obóz znajdował się na terenie osiedla Dolinka, 42 kilometry na zachód od Karagandy. Karłag był jednym z największych obozów rolno-przemysłowych w systemie Gułagu. Do lipca 1959 roku dostarczał produkty rolne i dobra konsumpcyjne NKWD (a później Ministerstwu Spraw Wewnętrznych). Potem obóz został przekształcony w Zarząd Miejsc Odosobnienia (), należący do Zarządu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych obwodu karagandzkiego. By spełnić zapotrzebowanie rolne Związku Radzieckiego, obóz miał powierzchnię (w zależności od źródeł) od 1 780 650, do ponad 2 milionów hektarów. Obóz został zamknięty 27 lipca 1959 roku.