W Karłagu przetrzymywani byli między innymi; Lew Gumilow, , , Lidija Rusłanowa, Natalija Sac, czy Ester Frumkin. Urodzony w Ciechanowcu, , przetrwał obóz, został później nominowany do Nagrody Nobla, za opracowanie jonizatora („żyrandol Cziżewskiego”), jonizującego powietrze. Przyczynił się do zapobiegania i leczenia chorób płuc. Czyżewski pierwszy na świecie zasugerował, że aktywność słoneczna wpływa na procesy ziemskie – klęski żywiołowe, epidemie. Według statystyk w latach 1941–1944 w Karłagu zmarło 924 dzieci, w 1939 r. 114 dzieci, a w latach 1950–1952 1130 dzieci. Przeżyło około 3000 dzieci urodzonych w Karłagu. mały|centruj|665x665px|Liczba więźniów obozu Karłag na przestrzeni lat.
AŁŻIR
mały|Pomnik kobiet zmarłych w AŁŻIR. AŁŻIR (, Akmoliński Obóz Żon Zdrajców Ojczyzny) był jednym z 17 podobozów Karłagu. Obóz został założony na mocy decyzji Matwieja Bermana, w lipcu 1937 roku, jako „poprawczy obóz pracy P-17". Przeznaczony był dla kobiet i dzieci rodzin represjonowanych. Dnia 15 sierpnia 1937 r. NKWD ZSRR wydało rozkaz nr 00486, który nadawał uprawnienia do aresztowania i wysyłania do obozów członków rodzin osób represjonowanych (nazywanych „zdrajcami ojczyzny”), bez konieczności udowodnienia im winy. W pierwszej kolejności represje te dotykały żony, siostry i matki więźniów politycznych.