Analiza ponad 25 mln podróży w Londynie wykazała natomiast, że wzrost uogólnionego czasu podróży o 1% wiązał się przeciętnie ze spadkiem popytu o 0,61%, a reakcja pasażerów była silniejsza na pogorszenie jakości usługi niż na jej poprawę w krótkim i średnim okresie.
W warunkach polskich błędne koło komunikacji zbiorowej jest szczególnie widoczne poza dużymi miastami i obszarami metropolitalnymi, gdzie spadek liczby pasażerów i wpływów z biletów może prowadzić do likwidacji kursów oraz dalszego ograniczania dostępności transportu. Raport WiseEuropa określa sytuację transportu publicznego w regionach jako wieloletnie błędne koło spadku popytu i podaży prowadzące do wykluczenia komunikacyjnego; wskazuje także, że miarą skuteczności polityki transportowej powinna być nie sama formalna obecność usługi, lecz możliwość realizacji codziennych potrzeb przez mieszkańców. W takim ujęciu wykluczenie komunikacyjne może się pogłębiać nie tylko wtedy, gdy połączeń nie ma, lecz również wtedy, gdy istnieją one w formie zbyt rzadkiej, niepewnej, drogiej lub niedopasowanej do podstawowych celów podróży.
Mechanizm ten bywa opisywany również w publicystyce miejskiej i reportażu. Grzegorz Piątek w książce Świątynia i śmietnik.