Pod słońcem szatana () – powieść Georges’a Bernanosa wydana we Francji w 1926 roku.
Powieść opisuje historię nastoletniej Żermeny, która zachodzi w ciążę ze znacznie starszym od niej mężczyzną. Równocześnie wikary Donissan, mieszkający w okolicy, spotyka na drodze szatana, a jego wiara zostaje wystawiona na próbę.
Książka w zamierzeniu Bernanosa koncentruje się na zjawisku utraty wiary w społeczeństwie francuskim.
Okoliczności powstania utworu W lutym 1925 roku Bernanos w liście do przyjaciela Roberta Vallery-Radota stwierdził, że zakończył prace nad swoją debiutancką powieścią. W maju 1925 roku Vallery-Radot przeczytał ostatnią część utworu. Pozytywnie oceniając dzieło Bernanosa, zaproponował, że pomoże mu znaleźć wydawcę. Autor przesłał książkę do redakcji Grasset, gdzie została odrzucona przez Daniela Halévy’ego, twórcę serii Cahiers verts. Po negatywnej odpowiedzi wysłał ją do wydawnictwa Plon, gdzie została dobrze przyjęta.
Książka została wysłana do drukarni 11 grudnia 1925 roku i opublikowana w 1926 roku przez Plon. Ukazała się w serii wydawniczej Le Roseau d’or pod redakcją Jacques’a Maritaina.