Matzinger argumentuje, że DAMPs mogą wyjaśniać, dlaczego receptory Toll-like reagują zarówno na ligandy pochodzenia zewnętrznego, jak i endogennego, a jej model zagrożenia sugeruje istnienie wielu szlaków sygnałowych, które decydują o zakresie i charakterze każdej odpowiedzi immunologicznej.
Krytyka Wykazano, że limfocyty regulatorowe T (Treg) potrafią hamować odpowiedź immunologiczną, czego przykładem jest autoimmunologiczny zespół IPEX, rozwijający się wtedy, gdy główny regulator tych komórek jest niesprawny. Matzinger włączyła komórki Treg do swojego modelu zagrożenia, argumentując, że ich działanie regulacyjne nie jest absolutne — o czym ma świadczyć wyższy odsetek odrzucania przeszczepów, gdy narząd ulegnie zakażeniu, co sugeruje, że to sygnały zagrożenia nadal kierują odpowiedzią immunologiczną.
Krytyka modelu zagrożenia koncentruje się na dwóch głównych punktach. Po pierwsze, Matzinger twierdziła, że guzy nowotworowe utrzymują się, ponieważ ich komórki ulegają zaprogramowanej śmierci, nie uwalniając sygnałów zagrożenia zdolnych pobudzić układ odpornościowy. Tymczasem nowsze badania wykazały, że układ immunologiczny może rozpoznawać i niszczyć niektóre nowotwory.