Metaanalizy badań obserwacyjnych sugerują, że w populacjach ogólnych stłuszczenie trzustki może dotyczyć około 10–20% badanych, natomiast w grupach wysokiego ryzyka metabolicznego odsetek ten jest znacząco wyższy. Stłuszczenie trzustki opisywano także u dzieci i młodzieży z otyłością, zwykle w skojarzeniu ze stłuszczeniem wątroby.
Patogeneza Stłuszczenie trzustki jest uznawane za przejaw zaburzonej dystrybucji tkanki tłuszczowej i ujemnego bilansu między magazynowaniem lipidów w tkance podskórnej a ich odkładaniem w narządach miąższowych (tłuszcz ektopowy). Do głównych mechanizmów patogenetycznych należą: przewlekła nadpodaż energii i otyłość trzewna, prowadzące do zwiększonego napływu wolnych kwasów tłuszczowych do trzustki, insulinooporność i hiperinsulinemia, sprzyjające gromadzeniu triglicerydów w komórkach zewnątrz- i wewnątrzwydzielniczych, stres oksydacyjny, lipotoksyczność i stan zapalny, inicjujące uszkodzenie komórek pęcherzykowych oraz komórek β wysp trzustkowych, wtórny zanik miąższu i włóknienie z zastępczym rozrostem tkanki tłuszczowej.