W tomografii komputerowej stłuszczona trzustka wykazuje obniżoną gęstość w jednostkach Hounsfielda w stosunku do śledziony, natomiast techniki rezonansu magnetycznego (m.in. obrazowanie z przesunięciem chemicznym, proton density fat fraction – PDFF) umożliwiają ilościową ocenę frakcji tłuszczowej narządu. Endosonografia (EUS) pozwala na bardziej szczegółową ocenę miąższu trzustki, jednak jest metodą inwazyjną i stosowaną głównie w wyspecjalizowanych ośrodkach.
Badania laboratoryjne i histopatologiczne Nie istnieją swoiste markery laboratoryjne stłuszczenia trzustki; u części chorych opisywano obniżone aktywności enzymów trzustkowych w surowicy oraz nieprawidłowości testów czynności zewnątrzwydzielniczej trzustki.
Rozpoznanie histopatologiczne opiera się na stwierdzeniu nadmiernej ilości tłuszczu w preparatach tkankowych, jednak biopsja trzustki wykonywana jest rzadko ze względu na inwazyjność i ryzyko powikłań. W badaniach obrazowych proponowano różne progi odsetka tłuszczu (np. ≥10%) jako kryterium stłuszczenia trzustki, jednak brak jest powszechnie przyjętego standardu.