Zostały one wykonane wraz z głównym ołtarzem w warsztacie snycerskim Korneckich z Gdowa. Obraz jest codziennie odsłaniany i zasłaniany przy dźwięku fanfar.
Przekaz historyczny Legendy podają, że w 1417 roku, podczas podróży króla Władysław Jagiełło do Halicza, zatrzymał się w Gdowie, by przed obrazem Maryi Gdowskiej prosić o następcę tronu – syna. Matka Boża wysłuchała jego modlitw – doczekał się dwóch synów: Kazimierza (założyciela dynastii Jagiellonów), oraz Władysława III Warneńczyka, który również miał doświadczać łask Madonny z Gdowa. Według historycznego przekazu, podczas podróży do Węgier 6-letni królewicz poważnie zachorował, a jego matka Zofia Holszańska zaniosła go przed obraz Madonny w Gdowie modląc się o jego zdrowie (syn wyzdrowiał). Kilka lat później Władysław Warneńczyk miał doświadczyć wstawiennictwa Gdowskiej Maryi ponownie. Zimą, polując w puszczy niepołomickiej, odłączył się od grupy łowczych i błądził trzy dni. Przemarznięty, głodny i wyczerpany, modlił się do Matki Bożej o ocalenie. Król przyrzekł, że obdarzy daniną kościół w Gdowie, jeśli odnajdzie drogę do zamku w Niepołomicach. O świcie usłyszał dźwięk gdowskiego dzwonu i szczęśliwie znalazł drogę. Władysław Warneńczyk spełnił swoją obietnicę i nadał przywilej kościołowi w Gdowie. W dokumencie z dnia 1 lipca 1444 r.