Stanisław Targowski (ur. 27 kwietnia 1893 w Zawierciu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major broni pancernych Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Karola i Marii z Gregorackich urodzony 27 kwietnia 1893 w Zawierciu, w ówczesnym powiecie będzińskim guberni piotrkowskiej. Był bratem Wiktora (ur. 1891), komisarza Policji Państwowej i Franciszka Mieczysława (ur. 1895), podpułkownika piechoty Wojska Polskiego, kawalera Orderu Virtuti Militari. Po ukończeniu sześciu klas gimnazjum w Częstochowie podjął pracę w biurze handlowym.
13 kwietnia 1915 wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 10 kompanii 6 pułku piechoty i brał udział w jego wszystkich bitwach. Wyróżnił się 29 października 1915 w ataku na Kamieniuchę oraz w grudniu 1915 w walkach pod Optową na Wołyniu. We wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari podpisanym przez byłego dowódcę 6 pp, generała podporucznika Mieczysława Norwida-Neugebauera stwierdzono:
Od 1 marca 1916 uczestniczył w kursie Szkoły Podchorążych. 1 maja 1916 został mianowany chorążym piechoty. 7 maja 1917 został przydzielony do Obozu Ćwiczeń Wojsk Polskich Nr 6 w Zambrowie.