Po remoncie nowego gmachu ratusza główne wejście do budynku znalazło się od strony późniejszej ulicy Pocztowej pod numerem 2, co poskutkowało likwidacją adresu Rynek 13.
Po zdobyciu miasta przez Armię Czerwoną styczniu 1945 roku spłonął cały kwartał domów po południowej stronie Rynku wraz z budynkiem ratusza. Zabudowę tę podpalili żołnierze sowieccy, którzy przetrząsali magazyny sklepów w poszukiwaniu alkoholu. Wkrótce potem przystąpiono do rozbiórki spalonych kamienic, poszerzając plac w kierunku południowym o około 80 m.
Wyszczerbiony kwartał zabudowy pomiędzy ulicami Pocztową a św. Jana został domknięty budynkiem, który utworzył południową, pierwszą z powojennych pierzei katowickiego Rynku w nowym kształcie. Gmach powstał w miejscu po spalonych kamienicach mieszkalnych w latach 1947–1948 według projektu Juliana Duchowicza i Mariana Śramkiewicza (bądź Juliana Duchowicza i Zygmunta Majerskiego).
W czasach Polski Ludowej działały tutaj m.in.: katowicki oddział Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, Klub Międzynarodowej Prasy i Książki „Ruch” w Katowicach czy Wojewódzka Federacja Sportu w Katowicach. Na początku lat 80.