1 listopada 1918 w Krakowie wstąpił do 5 pułku piechoty Legionów i w jego szeregach walczył na wojnie z Ukraińcami. W kwietniu 1919 został dowódcą kompanii karabinów maszynowych. W sierpniu 1920 został przydzielony do 205 ochotniczego pułku piechoty na stanowisko dowódcy 1 kompanii. W tym samym miesiącu wyróżnił się w walkach z bolszewikami, w szczególności w bitwie nad Wkrą. 15 września tego roku dowódca I batalionu 205 pp, kapitan Adam Wilczyński sporządził wniosek na odznaczenie Orderem Virtuti Militari, w którym napisał:
Wniosek został poparty przez dowódcę pułku, majora Bernarda Monda, dowódcę I Brygady, podpułkownika Mieczysława Ścieżyńskiego, dowódcę Dywizji Ochotniczej, podpułkownika Adama Koca i dowódcę 3 Armii, generała porucznika Władysława Sikorskiego.
Od kwietnia do sierpnia 1921 brał czynny udział w III powstaniu śląskim, po czym wrócił do 5 pp Leg. na stanowisko dowódcy kompanii. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1157. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie przez dwa lata pełnił obowiązki dowódcy batalionu. W 1926 został przeniesiony do 30 pułku piechoty w Warszawie na stanowisko dowódcy kompanii. 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 66. lokatą.