Na ekranie pojawiał się często u boku Mohanlala i Mammootty’ego, czyli postaci, które zdominowały regionalne kino poczynając od początku lat 80. Zdobył sobie szeroką rozpoznawalność oraz grono oddanych fanów, także dzięki swojej wszechstronności oraz przełamywaniu zakorzenionych w przemyśle filmowym stereotypów.
Szybko dał się poznać jako utalentowany scenarzysta, choć jego debiut w tym charakterze w Odaruthammava Aalariyam z 1984 był w zasadzie dziełem przypadku. Późniejsze produkcje z jego scenariuszem ugruntowały pozycję artysty w skupionym na realistycznym przedstawianiu fabuły keralskim środowisku filmowym. Wymienia się wśród nich pozycje takie jak Sanmanassullavarkku Samadhanam (1986), TP Balagopalan MA, Gandhinagar Second Street (1986), Nadodikattu (1987), Thalayana Manthram, Golantharavartha, Champakulam Thachan, Varavelpu (1989), Sanstha Udayanan Thara, Mazhayethum Munpe (1995), Azhakiya Ravanan, Oru Maravathoor Kanavu, Aju Kathayezhuthukayanu czy Katha Parayumbol (2007).