Był jedną z kluczowych postaci tak zwanego „złotego wieku” keralskiego kina. Mianem tym określa się okres w historii kinematografii w języku malajalam przypadający, według niektórych źródeł na lata 1975–1990, według innych zaś na przełom lat 80. i 90. XX wieku. Odznaczał się on szczególnym i wszechstronnym rozkwitem tej właśnie gałęzi kinematografii indyjskiej. Sreenivasan nawiązał wówczas owocną i długoletnią współpracę z reżyserem Sathyanem Anthikadem oraz wspomnianym Mohanlalem, walnie przyczyniając się do osiągnięcia przez tego ostatniego statusu gwiazdora. Wśród innych postaci kluczowych dla jego artystycznej ewolucji wymienić należy postacie takie jak K.G. George czy Priyadarshan. Wyróżniała go ponadto dużo elastyczność, dzięki której był w stanie znaleźć wspólny język z przedstawicielami wszystkich ważniejszych nurtów w łonie keralskiego kina. Odnajdywał się zatem zarówno w obrazach o wyraziście artystycznym wydźwięku, produkcjach komercyjnych, a także w filmach, które w różnym stopniu łączyły artyzm z walorami rozrywkowymi.