Użytkownicy wnosili wkład 1000 CHF, aby uzyskać dostęp do pojazdów. Wkrótce potem podobny system pojawił się w Berlinie (StattAuto). W początkowych modelach ograniczeniem była konieczność rezerwacji z wyprzedzeniem oraz taryfa wyłącznie kilometrowa (bez godzinowej), co sprzyjało długiemu „przetrzymywaniu" pojazdów przez użytkowników.
Współczesny rozwój carsharingu wiąże się m.in. z sukcesem inicjatyw z końca lat 80. w Europie; w Szwajcarii istotnym krokiem było utworzenie w 1997 r. Mobility CarSharing Switzerland poprzez połączenie spółdzielni ATG i ShareCom. Usługi carsharingu pojawiały się w nowych lokalizacjach (m.in. Singapur i Japonia w 1997). We Francji pierwsza usługa carsharingu we współczesnym rozumieniu uruchomiona została w 1998 w Paryżu. Rok później La Rochelle wdrożyło system oparty wyłącznie na pojazdach elektrycznych (Liselec).