Lajwe (Lewi) Wołkowicz (ur. 5 listopada 1902 w Dąbiu, zm. ?) – żydowski działacz społeczny i syjonistyczny, autor relacji pt „Dąbie” złożonej w Archiwum Ringelbluma.

Życiorys Pochodził z rodziny kupieckiej. Syn Chaima Wołkowicza i Rojzy z d. Kaliskiej. Miał 4 siostry i 3 braci. W okresie międzywojennym wraz z braćmi Jakobem Wolfem i Jojnem był działaczem syjonistycznym w Dąbiu, bracia angażowali się w działalność Żydowskiej Biblioteki i Czytelni Społecznej.

Podczas II wojny światowej przebywał w Dąbiu. Na ochotnika zgłosił się do bycia posłańcem Judenratu w dąbskim getcie do Koła, gdzie w grudniu 1941 roku był świadkiem likwidacji tamtejszego getta. 14 grudnia 1941 roku uciekł z Dąbia i udał się do Grabowa. Podczas ucieczki był świadkiem transportów Romów z obozu cygańskiego w getcie łódzkim do obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem. Następnie, najprawdopodobniej podczas próby przekroczenia granicy Kraju Warty z Generalnym Gubernatorstwem, został aresztowany i osadzony w więzieniu w Łowiczu. Z Łowicza przesłał do getta warszawskiego kartkę pocztową, w której opisał swoje przeżycia, opisał także polskiego przewodnika, „Marka”, którego oskarżał o denuncjację.