W lutym 1942 roku przedostał się do Warszawy. Około 26 lutego 1942 roku przedstawiciel grupy Oneg Szabat (prawdopodobnie Hersz Wasser) przeprowadził z nim wywiad, zatytułowany później „Dąbie”. W relacji Wołkowicz opisuje sytuację Żydów w Dąbiu od początku okupacji do likwidacji getta, likwidację innych gett w powiecie kolskim oraz wywózki do obozu zagłady w Chełmnie. Informuje także, że Judenrat w Dąbiu wysyłał również innych posłańców w okolice obozu w Chełmnie, jednym z nich był jego znajomy, chrześcijanin Brunon Blachowski, który poinformował Wołkowicza o zamkniętych samochodach wjeżdżających do lasu rzuchowskiego i krzykach z nich dochodzących. Na podstawie relacji Wołkowicza, Szlamy Bera Winera i Uszera Taubego sporządzono raport „Wypadki chełmińskie”.
Dalsze losy Wołkowicza nie są znane, prawdopodobnie zginął podczas wielkiej akcji likwidacyjnej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Działacze społeczni II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Grabowem Kategoria:Ludzie związani z Kołem Kategoria:Ludzie związani z Łowiczem Kategoria:Ludzie związani z organizacją Oneg Szabat Kategoria:Ludzie urodzeni w Dąbiu Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Mieszkańcy gett żydowskich w Kraju Warty Kategoria:Polscy działacze społeczności żydowskiej Kategoria:Polscy Żydzi zamordowani podczas Zagłady Kategoria:Syjoniści Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w XX wieku