Tymczasem list Fédory dociera do Petersburga. Jego treść doprowadza do aresztowania oraz śmierci brata Ipanoffa w więzieniu. To zdarzenie powoduje, że matka Lorisa umiera w wyniku złamanego serca. Fédora wyznaje Ipanoffowi, że to ona oskarżyła jego brata. Hrabia wyrzeka się jej, zaś zrozpaczona kobieta połyka fiolkę z trucizną i umiera po długiej oraz bolesnej agonii w jego ramionach.
Przygotowania i dobór obsady thumb|Próba generalna do Fédory z 11 grudnia 1882 (litografia, aut. Mars) Chcąc przekonać Bernhardt do przyjęcia roli tytułowej księżniczki, Sardou – w towarzystwie ówczesnego dyrektora Théâtre du Vaudeville Raymonda Deslandesa (lub Bertranda) – jesienią 1881 odwiedził ją w jej domu, gdzie w ogrodzie aktorki odczytał sztukę, odgrywając poszczególne sceny. Bernhardt, dostrzegając w Fédorze potencjał i możliwość zaprezentowania swoich umiejętności (w tym zagranie sceny śmierci), wyraziła zainteresowanie, mówiąc: „Jesteś cudowny! Jakie postaci! Zwłaszcza Fédora. Ta kobieta to ja, naprawdę ja. Czuję to. Wiem to. Dziękuję!”.