Deslandes zaoferował jej zawrotną jak na owe czasy umowę, zapewniającą gażę w wysokości 1000 franków za każdy występ (gwarantował minimum setkę przedstawień). Mając świadomość, że Théâtre du Vaudeville przy wyprzedanej sali może osiągnąć za jeden spektakl 7500 franków brutto, Bernhardt zażądała 1500 franków za występ plus 25% dochodu netto, na co Deslandes, pomimo bezskutecznych prób negocjacji, finalnie przystał.

Premierę sztuki planowano na koniec października 1881, lecz Bernhardt – podpisawszy wcześniej kontrakt na półroczne tournée po Europie – nie mogła przystąpić do prób Fédory wcześniej niż w 1882. Po powrocie bezskutecznie namawiała Sardou, by wyraził zgodę na obsadzenie w głównej roli męskiej Lorisa Ipanoffa jej męża, . Dramaturga nie przekonała jego gra w Gaîté. Odmowę autora popierał Deslandes, który stwierdził, że nie wystawi Fédory w Théâtre du Vaudeville, jeśli Damala przejmie rolę Lorisa. Zamiast niego kreację hrabiego zabójcy powierzono Pierre’owi Bertonowi.