Prace historyczne i edytorskie W późniejszym okresie twórczości, szczególnie w pracach poświęconych historii nowożytnej (XVI i XVII wieku), styl badawczy Migneta ewoluował. Stopniowo odchodził od szerokich rozważań filozoficznych na rzecz rygorystycznej analizy źródeł, rzetelnej informacji i dążenia do bezstronności. Jako dyrektor archiwów MSZ wykorzystywał bogate zasoby dyplomatyczne, w tym dokumenty z hiszpańskiego archiwum w Simancas, co pozwoliło mu na nowe spojrzenie na rywalizację francusko-habsburską. Do jego najważniejszych osiągnięć edytorskich należy wydanie czterech tomów dokumentów dotyczących wojny o sukcesję hiszpańską (Négociations relatives à la succession d'Espagne sous Louis XIV).

Wybrane publikacje De la féodalité, des institutions de Saint Louis et de l'influence de la législation de ce prince (1822) Histoire de la révolution française depuis 1789 jusqu'en 1814 (1824) – wydanie polskie: Historya rewolucyi francuskiej od roku 1789 do 1814, tłum. J.F., Warszawa 1890 (dodatek do tygodnika „Prawda”) Négociations relatives à la succession d'Espagne sous Louis XIV (1835–1842, 4 tomy) – krytyczna edycja źródeł dyplomatycznych Antonio Perez et Philippe II (1845) Vie de Franklin (1848) – wydanie polskie: Życie Franklina, tłum.