Stefan Adam Nowina-Bzowski (ur. 12 grudnia 1875 w Makowie, zm. 25 stycznia 1951 w Zbrosławicach) – podpułkownik taborów piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Tadeusza Piotra (ur. 1826) i Kazimiery z Topolskich (ur. 1840) urodzony 12 grudnia 1875 w osadzie kolejowej należącej do parafii Św. Wojciecha w Makowie, w ówczesnym powiecie skierniewickim guberni warszawskiej. Uczęszczał do siedmioklasowej szkoły realnej w Częsstochowie, a w latach 1895–1899 do Szkoły Górniczo-Hutniczej w Dąbrowie. Następnie przez dwa lata zdobywał praktykę w Hucie Królewskiej i Hucie Laura. W 1901 rozpoczął pracę w „Towarzystwie Akcyjnym Ruda Maleniecka” w Rudzie Malenieckiej, w charakterze kierownika walcowni. Później przeniósł się do Huty „Katarzyna” w Sosnowcu. W latach 1904–1904 odbył jednoroczną służbę wojskową w rosyjskim 42 pułku dragonów w Częstochowie, zakończoną zdanym egzaminem na chorążego rezerwy. Od 1904 zarządzał majątkiem żony Sulmierzyce.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii rosyjskiej. W marcu 1918 wstąpił do 5 pułku ułanów. W lipcu 1918, po rozbiciu II Korpusu Polskiego w Rosji, wrócił do Sulmierzyc.