Nguyễn Thị Định (ur. 13 lutego 1920 w , zm. 26 sierpnia 1992) – wietnamska rewolucjonistka i polityczka. Członkini komitetu centralnego Narodowego Frontu Wyzwolenia Wietnamu Południowego oraz Komunistycznej Partii Wietnamu. W latach 1987–1992 wiceprezydent Wietnamu (jako wiceprzewodnicząca Rady Państwa), jako pierwsza kobieta na tym stanowisku.
Życiorys Nguyễn Thị Định urodziła się 13 lutego 1920 roku w Lương Hòa w . W wieku 16 lat dołączyła do rewolucjonistów, zajmując się działaniami mobilizacyjnymi, takimi jak roznoszenie ulotek i komunikacja pomiędzy członkami. W październiku 1938 roku została przyjęta do . W wieku 19 lat wyszła za mąż.
W 1940 roku jej mąż został schwytany i zesłany do , gdzie zmarł w 1944 roku. Pół roku później Nguyễn Thị Định również została aresztowana i umieszczona w więzieniu na terenie dzisiejszej prowincji Bình Phước. Z powodu choroby serca została wypuszczona z więzienia w 1943 roku i umieszczona w areszcie domowym. W 1944 ponownie rozpoczęła działalność rewolucyjną. W 1945 roku wzięła udział w powstaniu w prowincji Bến Tre. Jej działania polegające na przewożeniu ludzi i broni pomiędzy Wietnamem Północnym i Wietnamem Południowym stanowiły podwaliny pod ustanowienie Szlaku Ho Chi Minha.